.

مصاحبه سفیر جمهوری اسلامی ایران در رم با روزنامه لاپرسه

بسمه تعالی

متن مصاحبه سفیر جمهوری اسلامی ایران در رم با روزنامه لاپرسه

توافق حاصل شده با آمریکا برای پایان جنگ را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ آیا معتقدید که ایالات متحده و اسرائیل به آن احترام خواهند گذاشت؟

طبق مفاد یادداشت تفاهم میان جمهوری اسلامی ایران و آمریکا، این تفاهم خاتمه جنگ در همه جبهه‌ها از جمله لبنان را شامل می‌شود و آمریکا نیز به عنوان طرف ما در این تفاهم، متعهد به خاتمه جنگ در همه جبهه‌ها شده است. معتقدم طرف مقابل با درک شکست ناپذیری جمهوری اسلامی ایران و مقاومت نیروهای مسلح ما که با حمایت مردم صورت گرفت، متوجه ناکارآمدبودن جنگ در برهه زمانی کنونی شد و به همین دلیل زمینه لازم برای کسب تفاهم اخیر فراهم شد. این تفاهم و مذاکرات با بی اعتمادی به طرف مقابل به دلیل اقدامات مخرب و تجاوزکارانه پیشین آنها صورت گرفته و کسب شده و روند پیشبرد اجرای آن نیز به صورت مرحله ای است. با توجه با ماهیت تجاوزکارانه و جنگ طلب رژیم صهیونیستی، امکان اتخاذ اقدامات مخرب برای از بین بردن تفاهم از سوی رژیم صهیونیستی وجود دارد. در این رابطه، ما آمریکا را طرف مقابل و مسئول پایبندی به آتش بس می دانیم و مسئولیت هرگونه نقض آتش بس از سوی رژیم صهیونیستی نیز بر عهده آمریکا خواهد بود.

ایتالیا و جامعه بین‌المللی از جمهوری اسلامی می‌خواهند که اورانیوم غنی‌شده را رقیق کند یا تحویل دهد، مشروط به اینکه توسط آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تأیید شود. آیا این برای ایران قابل قبول است؟

لازم است در ابتدا اشاره کنم که ما از عملکرد آژانس و برخی کشورهای غربی عضو شورای حکام به هیچ وجه رضایت نداریم. شورای حکام آژانس تحت فشار آمریکا و کشورهای اروپایی اخیرا بدون اینکه اشاره ای به زمینه و علل شکل گیری وضعیت کنونی، یعنی حمله و تجاوز غیرقانونی آمریکا و رژیم صهیونیستی به تاسیسات  هسته ای صلح آمیز ایران بکنند، قطعنامه ای علیه ایران صادر کردند. آژانس باید به وظایف فنی خود به دور از رویکرد سیاست زده بازگردد. اقدامات شورای حکام از جمله قطعنامه اخیر را نیز نه تنها کمک کننده نمی دانیم بلکه نشانگر رویکرد سیاسی، دوگانه و غیرقابل پذیرش می‌پنداریم. زیرا اشاره ای به تجاوزات غیرقانونی و بی سابقه اخیر به تاسیسات تحت نظارت خود آژانس نداشته است. جمهوری اسلامی ایران عضو ان. پی. تی. است و پایبندی خود را به آن نشان داده است؛ در این چارچوب ایفای هرگونه نقشی منوط به توجه به نقش فنی و غیرسیاسی خواهد بود.

در مورد وضعیت اورانیوم غنی شده و موضوع هسته ای، طبق تفاهم کسب شده میان جمهوری اسلامی ایران و آمریکا، جزئیات این موضوع قرار است در بازه زمانی 60 روزه بعد از امضای تفاهم مذکور مورد مذاکره قرار گیرد. جمهوری اسلامی ایران آماده همکاری و نمایش حسن نیت خود است اما لازمه این امر، پایبندی آمریکا به تعهدات خود قبل و در حین آغاز مذاکرات در موضوع هسته ای است.

آیا کشتی‌ها، از جمله کشتی‌های ایتالیایی، آزادانه از تنگه هرمز عبور خواهند کرد، یا حتی برای عبور صرف از تنگه نیز باید عوارض پرداخت شود؟

تنگه هرمز و تردد امن در آن برای جمهور اسلامی ایران اهمیت حیاتی دارد. تدابیری که ما در این چند ماه اتخاذ کردیم کاملا منطبق با حقوق بین الملل  و برای صیانت از حاکمیت و امنیت ملی ایران بود. در ادامه نیز جمهوری اسلامی ایران به همراه عمان به عنوان دولت های ساحلی تدابیر لازم را برای اطمینان از تردد امن کشتی‌ها از جمله کشتی‌های ایتالیایی از این تنگه اتخاذ خواهند کرد. ما برای یک مدت زمان مشخص، متناظر با اقدامات طرف مقابل، قرار است تردد ایمن در تنگه هرمز را فراهم کنیم. این کار بر  عهده جمهوری اسلامی ایران به عنوان دولت ساحلی گذاشته شده است. در مورد عوارض همواره گفته ایم که در پی گرفتن عوارض نیستیم ولی در ازای خدماتی که ارائه خواهیم کرد، خدمات ناوبری، حفاظت از محیط ریست، بیمه احتمالی کشتی‌ها و سایر خدماتی که از سوی ایران و عمان ارائه خواهد شد، هزینه‌های لازم نیز طراحی و دریافت خواهد شد.

چه انتظاری از ایتالیا و کشورهای اروپایی دارید؟ آیا ماموریت اروپایی برای کمک به پاکسازی مین‌ها در تنگه هرمز را محتمل می‌دانید؟

یک مساله کاملا روشن برای ما وجود دارد. هر اقدام خارجی در تنگه هرمز بدون هماهنگی با جمهوری اسلامی ایران تعرض به حاکمیت ایران تلقی می‌شود. در مورد امنیت تنگه هرمز، حاکمیت جمهوری اسلامی ایران در این موضوع نیز اعمال می‌شود. ما قبل از آغاز تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی که در پی سکوت و انفعال کشورهای اروپایی صورت گرفت، تردد امن و آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز و خلیج فارس را فراهم می‌کردیم. اکنون نیز تنها ایران (به عنوان دولت ساحلی) است که تعیین می‌کند چه زمانی و آیا به مشاوره یا کمک خارجی نیاز دارد یا خیر. تا آن زمان، هرگونه اقدام خارجی در تنگه یا در ارتباط با آن، به هر بهانه‌ای، به عنوان یک اقدام تهاجمی‌علیه تمامیت ارضی و حاکمیت ملی جمهوری اسلامی‌ایران تلقی خواهد شد. طی روزهای اخیر برخی کشورهای اروپایی بدون اشاره به سکوت و انفعال اخیر خود در قبال نقض آشکار حقوق بین الملل متعاقب تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، در پی ایفای نقش برآمده اند. معتقدم تنها نقش مثبت و سازنده ای که کشورهای اروپایی در زمان کنونی می‌توانند ایفا نمایند، اعمال فشار سیاسی بر آمریکا و رژیم صهیونیستی برای پایبندی به تعهدات، عدم نقض تفاهم کسب شده و احترام به موازین بنیادین حقوق بین الملل از جمله عدم تجاوز است. یک مسیر سازنده و مهم دیگر برای ایفای نقش کشورهای اروپایی، بازگشت به حقوق بین الملل، اصول اخلاقی و رویکرد سازنده در بازگرداندن تحریم های غیرقانونی و نامشروع و بر مبنای ادعاها و اتهامات غیرمستند است. چنین رویکردی از سوی اروپا می‌تواند در اجرای بهتر یادداشت تفاهم میان جمهوری اسلامی ایران و آمریکا و بازگشت ثبات و صلح در منطقه کمک نماید.

ایتالیا و کشورهای غربی از جمهوری اسلامی می‌خواهند که حمایت خود را از بازیگران منطقه‌ای مانند حزب‌الله، حماس و حوثی‌ها پایان دهد. آیا این درخواستی است که ایران می‌تواند آن را بپذیرد؟

یکی از ریشه‌های اختلافات میان کشورهای اروپایی با برخی کشورهای منطقه ما از جمله جمهوری اسلامی ایران، عدم شناخت جامع از تاریخ، فرهنگ و وضعیت اجتماعی این کشورها است که باعث عدم فهم دقیق از پویایی‌های سیاسی و اجتماعی شده است. این موضوع ربط مستقیمی‌به وضعیت فعلی شکل گیری و تقویت گروه‌های مقاومت در کشورهای مختلف دارد. کنشگرانی مانند حزب الله، حوثی‌ها و حماس یک شبه و در پی تصمیم سیاسی دیگران شکل نگرفته اند که بتوانیم با تصمیمی سیاسی یا قطع حمایت آنها را حذف یا تضعیف کنیم. این گروه‌ها در نتیجه اشغالگری و سرکوب صورت گرفته از سوی رژیم صهیونیستی و کنشگران خارجی در داخل جوامع خود شکل گرفته اند و ریشه آنها نیز در همان جوامع لبنانی، یمنی و فلسطینی است. با توجه به ریشه دار بودن در بین مردم، این نیروها با تصمیمات و تفاهمات سیاسی و یا فشارهای کشورهای غربی قابل حذف نیستند. جمهوری اسلامی ایران به دلیل توجه به مقاومت در مقابل اشغال و سرکوب، در بسیاری از موضوعات رویکردی یکسان با این گروه‌ها دارد و به دلیل ریشه دار و اصیل بودن این گروه‌ها، از آنها نیز حمایت می‌کند اما آنها کنشگران مستقلی هستند و تصمیمات و تحرکات آنها از سوی خود گروه‌ها اتخاذ می‌شود. با توجه به این امر، معتقدم اعمال فشارهای سیاسی و نظامی‌گسترده و حتی قطع حمایت های سیاسی از این گروه‌ها نیز شاهد حذف و تضعیف آنها نخواهیم بود زیرا مقاومت به عنوان گفتمان محوری آنها ریشه در جوامع و مردم کشورهای منطقه دارد.